«Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα, ζητάνε θυσίες»…

(...)
ψήφιση από τη Βουλή της τροπολογίας με την οποία τίθενται στο απυρόβλητο τα μέλη των διοικήσεων των τραπεζών που έχουν δώσει «θαλασσοδάνεια» στα πολιτικά κόμματα. 
Μια τροπολογία, κυριολεκτικά απίστευτη. 
(...)
αυτοί οι άνθρωποι, δίνουν προστασία που θυμίζει υπόκοσμο σε εκείνους που τους είχαν επί χρόνια ανοίξει τις κάνουλες με το χρήμα, θέτοντας ουσιαστικά ένα φράγμα προστασίας απέναντι στη δικαστική έρευνα. Προφανώς, δεν ξεχνούν τις υποχρεώσεις τους και τιμούν τις δεσμεύσεις τους.
(...)










1.

«Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα, ζητάνε θυσίες»
«Αυτοί που αρπάζουν το φαί απ’ το τραπέζι κηρύσσουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα, ζητάνε θυσίες»: τις φοβερές φράσεις του Μπρεχτ θυμίζει το μέγα και πολλαπλό ολίσθημα το οποίο συνιστά η ψήφιση από τη Βουλή της τροπολογίας με την οποία τίθενται στο απυρόβλητο τα μέλη των διοικήσεων των τραπεζών που έχουν δώσει «θαλασσοδάνεια» στα πολιτικά κόμματα. Μια τροπολογία, κυριολεκτικά απίστευτη. Που θα ήταν αδύνατον να σταθεί σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαική χώρα και που αποδυκνύει ότι οι άνθρωποι που έφτασαν την Ελλάδα μέχρι εδώ, δεν έχουν αλλάξει καθόλου…
Η μόνη εντύπωση που δίδεται είναι προφανώς και η αληθής: η κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία προστατεύουν συνενόχους με τον πιο απαράδεκτο τρόπο και τις πιο απαράδεκτες μεθόδους, στην πιο ακατάλληλη εποχή.
Η αξιοπιστία των κομμάτων και των βουλευτών που ψηφίζουν στη σημερινή Ελλάδα μία τέτοια τροπολογία, φτάνει στο ναδίρ: είναι οι ίδιοι άνθρωποι που στο όνομα της «σωτηρίας» της χώρας έχουν οδηγήσει ολόκληρη την κοινωνία και τον παραγωγικό της ιστό σε διάλυση. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που κρατούν σαν τους ψευδοιεραποστόλους τη ρομφαία μιας Ελλάδας που «αλλάζει» και που για να αλλάξει πρέπει οι άνθρωποί της να λειώσουν. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που δεν τόλμησαν και δεν μπόρεσαν να κάνουν ούτε το ελάχιστο για να προστατεύσουν τη χώρα από το κακό, εκτός από το να αποδέχονται τυφλά ότι τους απαιτείται. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που τρία χρόνια τώρα ουσιαστικά κοροιδεύουν και τους «ιθαγενείς» αλλά και, κατά ένα τρόπο τους «έξω», αφού δεν προχώρησαν ούτε στα ελάχιστα αυτονόητα μεταρρυθμιστικά έργα που όφειλαν να έχουν κάνει ανεξάρτητα ακόμα και από τις πιέσεις των δανειστών. Το μόνο που ξέρουν, είναι να μεταθέτουν την πίεση στην κοινωνία, αφήνοντας απ’ έξω ότι δεν τους βολεύει να πειράξουν.
Τώρα, αυτοί οι άνθρωποι, δίνουν προστασία που θυμίζει υπόκοσμο σε εκείνους που τους είχαν επί χρόνια ανοίξει τις κάνουλες με το χρήμα, θέτοντας ουσιαστικά ένα φράγμα προστασίας απέναντι στη δικαστική έρευνα. Προφανώς, δεν ξεχνούν τις υποχρεώσεις τους και τιμούν τις δεσμεύσεις τους.
Με ποιο πρόσωπο μπορούν να ζητούν οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν κατ’ αυτό τον τρόπο την εξουσία τους; Ξεχνούν ότι σε αυτή τη ζωή όλα έχουν ένα όριο, που με αυτή την απόφαση – ντροπή για τη Βουλή και την κυβέρνηση το καταπατούν πλέον κατά τον πιο άγριο και προκλητικό τρόπο.
«Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο», συνέχιζε ο Μπρεχτ σε εκείνο το ποίημα… 

Μαλούχος Γεώργιος Π.  



2.



Ασυλία για τα δάνεια των κομμάτων
Η χώρα βρίσκεται στα γόνατα, η αγορά είναι φάντασμα, πολίτες βρίσκουν παγωμένους τους λογαριασμούς τους για μερικές χιλιάδες χρέους... Αλλά τα κόμματα καταφέρνουν να εξασφαλίζουν ασυλία για τα θαλασσοδάνεια που τους χορηγήθηκαν στο παρελθόν, με μόνη εγγύηση τα εκλογικά τους ποσοστά. Με τροπολογία κατατεθειμένη εκπροθέσμως και υπερψηφισμένη εσπευσμένως την περασμένη Παρασκευή, απαλλάσσονται από ποινικές ευθύνες οι διοικήσεις των τραπεζών που χορήγησαν δάνεια ύψους 270 εκατ. ευρώ σε κόμματα, αλλά και άλλα δάνεια σε ιδρύματα και ΜΚΟ. Από τα 270 εκατ., τα 250 εκατ. έχουν καταλήξει στα ταμεία της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Πιο γενναιόδωρη τράπεζα, η διαλυθείσα πλέον Αγροτική, με ροές 198 εκατ. προς Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ.
Οι τράπεζες χορηγούσαν τα κομματοδάνεια με μόνη εγγύηση την κρατική επιδότηση που θα ελάμβαναν τα κόμματα· το προσδοκώμενο έσοδο υπολογιζόταν βάσει τρέχοντος εκλογικού ποσοστού. Μετά την εκλογική συρρίκνωση όμως του περασμένου καλοκαιριού και με σωρευμένο ήδη δανεισμό, τα κόμματα, ιδίως το ΠΑΣΟΚ, με αναλόγως συρρικνωμένη επιδότηση, αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους. Ως εκ τούτου βρίσκονται εκτεθειμένες και οι χορηγούσες τράπεζες, που δεν ασφάλισαν τα χρήματα των καταθετών τους. Με την τροπολογία νομοθετείται ότι οι τραπεζικές διοικήσεις δεν θα υποστούν έλεγχο και κυρώσεις για τα θαλασσοδάνεια, και μάλιστα η ασυλία έχει αναδρομική ισχύ: «Η διάταξη καταλαμβάνει και τα ήδη χορηγηθέντα ή εκκρεμή δάνεια». Η διάταξη καλύπτει και δάνεια προς ιδρύματα, όπως το δάνειο ύψους 90 εκατ. του Μεγάρου Μουσικής. ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ, βαρυνόμενα με δάνεια περίπου 20 εκατ., καταψήφισαν την τροπολογία.
Το κοινοβουλευτικό σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κόμματα. Αυτή η αναγκαία παραδοχή όμως δεν μπορεί να οδηγεί στην οικονομική ασυδοσία των κομμάτων και στη χαριστική ή σκανδαλώδη δανειοδότησή τους. Η κακοδιαχείριση και ο υπερδανεισμός δείχνουν, αφενός, τις χαμηλές διοικητικές ικανότητες των πολιτικών ανδρών που υπόσχονται να σώσουν τη χώρα. Αφετέρου, δείχνουν πώς αντιλαμβάνονται ακόμη και τώρα, επί των ερειπίων, τη σχέση τους με το κράτος και το τραπεζικό σύστημα: ως πεδίο ασυδοσίας και μη ελέγχου, εκτός κανόνων αγοράς, εκτός ισονομίας και ισοπολιτείας. Οι περισσότερες επιχειρήσεις και ιδιώτες την τελευταία τετραετία βρίσκονται χωρίς ρευστότητα, εκτός τραπεζικού δανεισμού, φορτωμένοι με πολλαπλάσιους φόρους και χαράτσια. Το Δημόσιο τους χρωστάει από παντού, ακόμη και επιστροφές ΦΠΑ, και δεν τους πληρώνει. Ασφυκτιούν. Και πνίγονται καθημερινά.
Τα υπερδανεισμένα κόμματα φαίνεται ότι λειτουργούν εκτός πραγματικής οικονομίας, εκτός παραγωγικής κοινωνίας. Πεδίο της δόξης τους ήταν και είναι η συντήρηση ενός παρασιτικού μηχανισμού που θα εξασφάλιζε επιρροή και ψήφους· με θαλασσοδάνεια, άδηλους πόρους, ασυλίες. Με αυτό το μοντέλο λειτουργούσαν, με αυτό κυβερνούσαν τη χώρα. Ακόμη και τώρα, επί των ερειπίων.


ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ






3.
Η τροπολογία-σκάνδαλο !






4.



Βουλή: Κομφούζιο και εντάσεις για τα δάνεια στα νομικά πρόσωπα


Χωρίς ονομαστική ψηφοφορία εγκρίθηκε η ρύθμιση - Πανδαιμόνιο εγκλήσεων και αντεγκλήσεων

Σε κοινοβουλευτικό «κομφούζιο» εξελίχθηκε η ονομαστική ψηφοφορία που ζήτησε ο ΣΥΡΙΖΑ επί του άρθρου 78 του νομοσχεδίου για τη διαμόρφωση φιλικού αναπτυξιακού περιβάλλοντος για τις στρατηγικές και ιδιωτικές επενδύσεις. Υπενθυμίζεται ότι η επίμαχη ρύθμιση προήλθε από βουλευτική τροπολογία που ψηφίστηκε επί των άρθρων (την περασμένη εβδομάδα) και εντάχθηκε στο νομοσχέδιο ως αυτοτελές άρθρο. Ετσι, κατά την τελική φάση ψήφισης επί του συνόλου πια του νομοσχεδίου, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης, αλλά και τα συγκυβερνώντα κόμματα του ΠαΣοΚ και της ΔΗΜΑΡ, ήγειραν τις διαφωνίες τους για το εν λόγω άρθρο με το οποίο ορίζεται πως δεν διαπράττουν απιστία τα όργανα των τραπεζών που χορηγούν δάνεια προς νομικά πρόσωπα είτε του δημοσίου είτε του ιδιωτικού δικαίου είτε του ευρύτερου δημοσίου τομέα που είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δια του κοινοβουλευτικού του εκπροσώπου κ. Δ. Παπαδημούλη κάλεσε την κυβέρνηση να αποσύρει τη «σκανδαλώδη ρύθμιση», όπως την χαρακτήρισε, με το σκεπτικό ότι αφορά (και) τα δάνεια που έχουν δοθεί προς τη ΝΔ και το ΠαΣοΚ (συνολικά 244,2 εκ. ευρώ). «Κάνετε ένα μεγάλο δώρο στους τραπεζίτες και στα κόμματα της ΝΔ και του ΠαΣοΚ», είπε χαρακτηριστικά, ενώ απευθυνόμενος προς την κυβέρνηση είπε: «Μην μετατρέπετε τη Βουλή σε βιοτεχνία παραγωγής νέων σκανδάλων. Πιαστήκατε με τη γίδα στη πλάτη, όπως λέει ο λαός και τώρα πρέπει να αποσύρετε τη ρύθμιση αυτή». Προειδοποίησε δε ότι «όποιος ψηφίσει "ναι" στο σύνολο ψηφίζει "ναι" και στη σκανδαλώδη ρύθμιση».
Υπέρ της απόσυρσης της τροπολογίας τάχθηκε και ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων κ. Π. Καμμένος κάνοντας λόγο για τροπολογία η οποία κατατέθηκε «για να γλιτώσουν τους τραπεζίτες από ποινικές ευθύνες για δάνεια που έδωσαν παράνομα στα κόμματα». Ωστόσο, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής κ. Απ. Κακλαμάνης επέμεινε ότι δεν αφορά τα κόμματα, τονίζοντας μάλιστα ότι αν όποιος συνέταξε την εν λόγω ρύθμιση «είχε κάτι τέτοιο στο μυαλό του, τότε αυτό είναι βλακώδες». Παρά ταύτα ζήτησε την απόσυρση της τροπολογίας διότι κατατέθηκε εκπρόθεσμα.
Ομως, η ρύθμιση είχε ήδη ψηφιστεί στην κατ’ άρθρον συζήτηση. Ετσι, η ονομαστική ψηφοφορία που ζήτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τον προεδρεύοντα κ. Ι. Τραγάκη, αποφασίστηκε -έπειτα και από σχετική επικοινωνία που είχε ο πρόεδρος της Βουλής κ. Ευ. Μεϊμαράκης με τον κ. Παπαδημούλη- ότι θα μπορούσε να γίνει μόνο επί του συνόλου του νομοσχεδίου. Μάλιστα ο κ. Τραγάκης επικαλέστηκε τις επιστολικές ψήφους που είχαν φτάσει στο προεδρείο από τον ΣΥΡΙΖΑ και από του ΑΝΕΛ, οι οποίες αναφέρονταν σε «ψήφο στο σύνολο».
Υπήρξαν έντονες αντιδράσεις από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ορισμένοι επέμεναν ότι η ονομαστική ψηφοφορία πρέπει να διεξαχθεί επί του συγκεκριμένου άρθρου 78, όπως ανέφερε άλλωστε και το σχετικό αίτημα που υπέβαλε η αξιωματική αντιπολίτευση. Επικράτησε σύγχυση, με τον κ. Παπαδημούλη να δηλώνει ότι δεν ζητάει το κόμμα να γίνει ονομαστική ψηφοφορία επί του συνόλου αφού έχει ζητήσει μόνο επί του συγκεκριμένου άρθρου, αλλά παρ’ όλα αυτά θα συμμετέχει στην διαδικασία και με τον κ. Τραγάκη να δηλώνει ότι το αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας που είχε ζητήσει ο ΣΥΡΙΖΑ για την ρύθμιση «μεταβάλλεται σε ονομαστική ψηφοφορία για το σύνολο».


«Δεν είναι Βουλή αυτό αλλά συνέδριο της ΕΦΕΕ…»


Κι ενώ ξεκίνησε η διαδικασία με την ανάγνωση των ονομάτων των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που υπέγραφαν το αίτημα, υπήρξαν ενστάσεις από την πτέρυγα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι «δεν συμφωνήσαμε σε αυτή την διαδικασία» και ότι «δεν άλλαξε το αίτημά μας». Εντονες αντιδράσεις υπήρξαν από την πλευρά του έτερου κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Π. Λαφαζάνη ο οποίος επέμεινε ότι το αίτημα του κόμματός του αφορούσε μόνο το επίμαχο άρθρο, ενώ καταγγέλθηκε το προεδρείο για το ότι «μετατρέπει την ψηφοφορία στο σύνολο».
Μέσα σε ένα πανδαιμόνιο εγκλήσεων και αντεγκλήσεων -με τον κ. Κακλαμάνη να φωνάζει ότι «δεν είναι Βουλή αυτό, αλλά συνέδριο της ΕΦΕΕ» - ο κ. Τραγάκης ζήτησε από τον ΣΥΡΙΖΑ να μετατρέψει την πρότασή του για ονομαστική ψηφοφορία για το άρθρο 78 σε αίτημα ψηφοφορίας για το σύνολο του ν/σ. «Εμείς ζητήσαμε για μια διάταξη. Εσείς ανακοινώσατε για το σύνολο. Προχωράμε, λοιπόν, όπως ανακοίνωσε το προεδρείο», είπε ο κ. Παπαδημούλης. Ωστόσο, ο κ. Τραγάκης δήλωσε ότι ύστερα απ’ όλα αυτά «το προεδρείο αποφαίνεται ότι δεν υπάρχει αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας για το σύνολο» και ζήτησε από το Σώμα να ψηφίσει στο σύνολό του το νομοσχέδιο όπως προβλέπει η κανονική διαδικασία και όχι η ονομαστική, το οποίο και πέρασε κατά πλειοψηφία (μαζί με την επίμαχη ρύθμιση).
Επικράτησε ένταση με τον κ. Παπαδημούλη να καταγγέλλει το προεδρείο για «ωμό κοινοβουλευτικό πραξικόπημα» και αθέτηση της ρητής απόφασής του ότι θα υπήρχε ονομαστική ψηφοφορία επί του συνόλου. Απέδωσε δε αυτή την τακτική «στον φόβο των διαρροών από την κυβερνητική πλειοψηφία». Μάλιστα έκανε λόγο για «κρυφό σχεδιασμό» και «μεθοδευμένη ακύρωση». Σε συνομιλία του με δημοσιογράφους είπε επίσης ότι πριν την ψηφοφορία επικοινώνησε μαζί του ο κ. Τραγάκης και ο κ. Μεϊμαράκης και τους εξήγησε ότι «δεν μεταβάλλουμε το αίτημά μας αλλά θα μετάσχουμε στην ψηφοφορία». Κατέληξε δε λέγοντας ότι «η ακύρωση της ψηφοφορίας είναι ομολογία πανικού και ενοχής», ενώ το κόμμα του κατέθεσε δική του τροπολογία «για την ακύρωση αυτού του σκανδάλου», όπως χαρακτήρισε την επίμαχη ρύθμιση.  
Σύγχυση επικράτησε και όσον αφορά τη στάση που τήρησε το ΠαΣοΚ στην τελική ψηφοφορία αφού αρχικά επικράτησε η εντύπωση ότι δεν την ψήφισε, όπως άφηνε να εννοηθεί σε δημοσιογράφους ο κ. Κακλαμάνης, ενώ πολύ αργότερα ο βουλευτής του κόμματος κ. Β. Κεγκέρογλου δήλωσε στην Ολομέλεια ότι το κόμμα του «ήταν ξεκάθαρο»: «Είμαστε υπέρ του αναπτυξιακού νόμου», δήλωσε αποσαφηνίζοντας την στάση που τηρήθηκε στην ψηφοφορία επί του συνόλου. Ταυτόχρονα όμως υπενθύμισε ότι «προτείναμε να αποσυρθεί το άρθρο». Η ΔΗΜΑΡ, πάντως, καταψήφισε αν και έκανε λόγο για «γκάφα» του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά την διαδικαστική -πλην ουσιαστική- διάσταση που έλαβε το όλο θέμα.


 10-4-2013



 Πηγή